Malarstwo Władysława Maleckiego (1836 - 1900)

Artysta malarz Władysław Aleksander Malecki (Masłów koło Kielc 3. I. 1836 - Szydłowiec 28. I. 1901) przyszedł na świat w rodzinie pisarza prowentowego, następnie kasjera zakładów górniczych w Suchedniowie. Uczył się w Gimnazjum w Radomiu, a następnie w latach 1852-1856 w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie; był m. in. uczniem akademickiego pejzażysty Chrystiana Breslauera.

Po studiach pracował w Warszawie jako dekorator teatralny (pracownia Antonia Sacchettiego). Decydujący dla niego jako malarza okazał się pobyt na stypendium w Monachium, dużym środowisku artystycznym, od 1866 r. W stolicy Bawarii przebywał wiele lat, powracając tam po okresowych pobytach w kraju. W Monachium poznał na międzynarodowych ekspozycjach świetliste malarstwo pejzażowe francuskich "barbizończyków" i zaczął malować w identycznym stylu motywy bawarskie - w tym alpejskie - oraz rodzime polskie. Wystawiał swoje prace w Monachium - wraz z tamtejszą polonią (na czele z Józefem Brandtem) i wysyłał na inne europejskie prezentacje, utrzymując stały kontakt również z TZSP w Warszawie i TPSP w Krakowie i Lwowie. W kraju odwiedzał rodzinę (jeden z braci, Bolesław mieszkał w Krakowie), zyskał też mecenasa w Kole, gdzie uczył rysunku, w osobie Mieczysława Rawity-Witanowskiego (1887-1890); dopiero pod koniec życia samotnie zmarł w malowniczym Szydłowcu.

Zasadniczo był pejzażystą, tworzył głównie bardzo "liryczne" widoki pełne blasku słonecznego, ale należał do pokolenia, które uważało za swój patriotyczny obowiązek utrwalać wspomnienia uczestników Powstania Styczniowego, stąd w tego twórczości również takie obrazy, jak np. "Patrol powstańczy - Czaty" z 1883 r. (własność Muzeum Narodowego w Warszawie). W 1999 r. w tutejszym Muzeum odbyła się wystawa monograficzna prac Maleckiego (komisarz wystawy - Alojzy Oborny) i drugi pokaz w Muzeum Narodowym w Krakowie w 2000 r.: zaprezentowano przeszło 170 eksponatów ze zbiorów polskich, z zakresu rysunku (dwustronne szkice artysty) i malarstwa olejnego oraz akwarele. Charakteryzując twórczość Maleckiego w katalogu tej wystawy Halina Stępień (Warszawa) tak napisała, m.in.: "(...) Eduard Schleich - monachijski preceptor Maleckiego (...) [n]azywany ojcem Stimmungu (...) był zafascynowany i zainteresowany malarstwem francuskim. (...) Pejzaże [Maleckiego] wyraźnie kierują uwagę widza na wybrany fragment krajobrazu (...) Wyjątek stanowią sceny historyczne, rodzajowo-historyczne czy rodzajowe (...).

W zasadzie swoje pejzaże dopełnia Malecki nierozbudowanym sztafażem, a głównie przez obraz nieba, które obserwuje z wyrażnym zainteresowaniem i uwagą. Kolor, kształt i układ chmur, nawet ich sygnalizowany ruch są przez walor ekspresyjnej dekoracyjności czynnikiem równorzędnym do wybranego fragmentu krajobrazu.

Artysta w swoisty sposób zadbał o reklamę swojego dorobku twórczego malując dwie swoje pracownie z rozwieszonymi obrazami (jeden tego rodzaju obraz - własność Muzeum Narodowego w Warszawie, dwugi - własność prywatna). Prezentujemy obrazy własnej kolekcji muzealnej.
(Dział Malarstwa i Rzeźby, EJ)

• « poprzednie
• 1
• 2
• następne »