Dział Malarstwa i Rzeźby
Z Działu tego, liczącego do marca r. 2006 - 2068 muzealiów
inwentarzowych, Dyrekcja Muzeum wyłączyła 1189 obiektów inwentarzowych
powstałych od roku 1911 do czasów współczesnych, wybiórczo (nadto
wyłączono materiały pomocnicze i depozyty z tego samego czasokresu) na
rzecz nowo-powołanego Działu Sztuki Współczesnej; formalny protokół
przekazania - 29 maja 2006 r. Pozostało: malarstwo i rzeźba od ok. 1600
r. do XX w. (wiek XX reprezentowany wybiórczo).
Obecnie nadal dział ten jest w reorganizacji (2006.05.30.).
Przeważa malarstwo polskie: portrety, pejzaże, sceny historyczne,
religijne, rodzajowe, martwe natury, kompozycje symboliczne
(metaforyczne) i in. Dzieła te pochodzą z zakupów, darów, przekazów
urzędowych; jest także mienie z pałaców i dworów, które podlegało
przejęciu przez państwo po II wojnie światowej (w latach 1945-1946).
Wybór najwartościowszych dzieł znajduje się na stałych ekspozycjach
muzeum. Na wystawie stałej Wnętrza pałacowe XVII-XVIII w. - znajdują
się wizerunki osób duchownych i szlachty, przede wszystkim biskupów
krakowskich: Konstantego
F. Szaniawskiego (1 ćw. XVIII w.); Kajetana
Sołtyka - m.in. pędzla malarza, księdza Antoniego Brygierskiego, z r.
1759 r.; replika portretu bp Jakuba Zadzika fundatora pałacu wg
oryginału z XVII w., nadto wizerunek ksieni klasztoru benedyktynek w
Jarosławiu - Katarzyny Sołtykówny (zm. 1766) wśród portretów en pied
przedstawicieli jej familii, Sołtyków, z 3 ćwierci XVIII w., z pałacu w
Kurozwękach.
Są także portrety osób z symbolami władzy wojskowej (buławy,
buzdygany itp.) z w. XVIII, różnej proweniencji artystycznej, w tym
przedstawiające: Jana Małachowskiego, Stanisława Mateusza Rzewuskiego,
Jana Klemensa Branickiego, Jana Dobrogosta Krasińskiego i in.
Osobną grupę dzieł stanowią sceny figuralne wg Starego Testamentu,
np. Giovanniego Biliverta (czynnego głównie we Florencji) Dawid z głową
Goliata, z 1618 r. (nabytek muzeum z 2005 r., z funduszy Ministerstwa
Kultury, za pośrednictwem Urzędu Marszałkowskiego w Kielcach; na
podstawie ekspertyzy prof. dr hab. T. Grzybkowskiej, Warszawa) oraz wg
Nowego Testamentu i żywotów świętych, m.in., Szkoły włoskiej: Maria z
Dzieciątkiem i św. Janem Chrzcicielem (Camillo Procaccini, ok. 1600 ?),
Mistyczne zaślubiny św. Katarzyny Aleksandryjskiej (Pirri - Giovanni?,
1774); szkoły niderlandzkiej, np.: Cudowny połów ryb ( Dawid II
Teniers, po 1650).Uzupełniają wystawę martwe natury w typie Ambrosiusa
II Boscherta, z 1 ćw. XVII w. - vanitatywne oraz pejzaże różnych szkół
europejskich, m.in. Paola Anesi Widok na zatokę, z 1753.
W Galerii Malarstwa Polskiego ... mieszczącej się w północnym
skrzydle pałacu - uwagę zwracają na wstępie portrety reprezentacyjne
szlachty z XVII i XVIII w., malarzy nieznanych z nazwiska (cechowych) i
znanych, np. Baltazara Gołębiowskiego. Następnie z mecenatem króla
Stanisława Augusta Poniatowskiego i Warszawą do ok. r. 1800 wiązane są
obrazy - głównie portrety, autorstwa: Jana Chrzciciela Lampiego, Józefa
Grassiego, Józefa Peszki, ponadto Kazimierza Wojniakowskiego (portret
Heleny Sierakowskiej, depozyt Muzeum Narodowego w Warszawie), Józefa
Pitschmanna i in. Polski romantyzm i klasycyzm (neoklasycyzm)
uwypuklają obrazy, romantyczne: Aleksandra Orłowskiego i Piotra
Michałowskiego, pod wpływem klasycyzmu - Rafała Hadziewicza (związanego
też z Kielcami) w znaczącym wyborze.
W następnych salach Galerii - krajobrazy należące do bogatej
kolekcji pejzażu, w tym liczne krajobrazy Józefa Szermentowskiego i
Władysława A. Maleckiego. Pejzaże znajdziemy także na piętrze Galerii:
szkoły monachijskiej - realistyczne a zarazem bardzo nastrojowe na
czele z dziełami braci Maksymiliana-Maxa i Aleksandra Gierymskich,
Alfreda Wierusza-Kowalskiego; modernistyczne secesyjne: Jana
Stanisławskiego i jego licznych uczniów.
Pokazujemy też sceny historyczne artystów czynnych w Monachium w 2
poł. XIX w.: Józefa Brandta, Juliusza Kossaka, a także W. A.
Maleckiego; obrazy o różnej tematyce malarzy czynnych tam: Maurycego
Gottlieba, Henryka Siemiradzkiego i utalentowanej Olgi Boznańskiej
(studiującej w Monachium).
Pod wpływem impresjonizmu, a następnie secesji francuskiej powstały
pointylistyczne dzieła Olgi Boznańskiej (czynnej już w Paryżu), a
także: Władysława Podkowińskiego, Józefa Pankiewicza, Ludwika de
Laveaux, Władysława Ślewińskiego i in. Symbolizm Młodej Polski emanuje
wyraziście z dzieł tak wybitnych twórców, jak: Stanisław Wyspiański,
Jacek Malczewski, Józef Mehoffer, Leon Wyczółkowski, czy Julian Fałat.
W końcowej części Galerii znajdują się dzieła z późnej fazy
twórczości: Wojciecha Weissa, Józefa Pankiewicza, jak również kilka
obrazów Fryderyka Pautscha reprezentujących wyrafinowany, ekspresyjny
koloryzm.
Najcenniejsze obrazy malarzy polskich i w Polsce pracujących,
powstałe do lat 50. XX w., nabyte przez muzeum do 1970 r., ujęło
wydawnictwo Zbiory malarstwa polskiego. Katalog [Muzeum
Świętokrzyskiego w Kielcach]. Warszawa 1971. Kolejne nabytki muzealiów
są omawiane systematycznie na łamach roczników Muzeum Narodowego w
Kielcach (t. 1-21) oraz w tzw. Raportach.
Opr. E. Jeżewska