Dawny Pałac Biskupów Krakowskich w Kielcach

Wystawa Jerzego Kołacza Mapy pamięci / Memory Maps
do zobaczenia w Muzeum Narodowym, pałac od 3 lutego (wernisaż)
do 22 marca 2009; prezentuje wielkoformatowe malarstwo i ilustracje
do znanych czasopism na całym świecie
(w sumie 119 prac artysty).

Jerzy Kołacz

Urodził się 6 IX 1938 w Czeladzi-Piaskach w woj. śląskim (aglomeracja katowicka). Studia w PWSSP w Gdańsku (1956-1958) i ASP w Warszawie w pracowni plakatu Henryka Tomaszewskiego i malarstwa Wojciecha Fangora (dyplom 1962). Od 1978 mieszka na stałe w Kanadzie, członek Royal Canadian Academy of Art, wykładowca w Ontario College of Art and Design w Toronto. Pismo Communication World uznało go za jednego z dziesięciu najlepiej prosperujących na świecie ilustratorów o zacięciu satyrycznym; otrzymał wiele nagród i medali w dziedzinie malarstwa i grafiki, jego prace opublikowano w następujących czasopismach: Avenue, Canadian Business, Chatelaine, City, City Woman, Commentator, Enroute, Executive, Financial Post, Financial Times, Globe & Mail, Homemakers, Quest, Report on Business, Saturday Night, Toronto, Toronto Life, Toronto Star, Boston Globe, Businessweek, Esquire, International Wildlife, The Progressive, Rolling Stone, World Magazine, Ca M’Interesse, i w wielu innych na całym świecie. Artykuły o jego twórczości ukazały się w periodykach: American Illustration i Communication Business (USA), Graphis (Szwajcaria), Idea Magazine (Japonia) i Projekt (Polska). Prace znajdują się w kolekcjach m. in. w Muzeach Narodowych w Szczecinie i Wrocławiu i Muzeum Plakatu w Warszawie. Wystawiał na całym świecie, ale także na słynnej wystawie Jesteśmy prezentującą polską emigrację artystyczną w warszawskiej Zachęcie w 1991.

Jerzy Kołacz: Okresem znaczących przewartościowań, pojawienia się inspirujących koncepcji i idei, które złożyły się na niewątpliwą rewolucję twórczą, ukazującą nowe czasy w nowej formie, był początek dwudziestego wieku. Można tu wymienić takich twórców jak Picasso, Braque, Vasarely czy Kandinsky, których eksperymenty są wciąż aktualne. [...] Muszlę klozetową można wystawić tylko raz. To, co zrobił Duchamp, było formą prowokacji, która stworzyła nowe możliwości, przewietrzyła sztukę uśpioną w pewnych konwencjach. [...] Niebezpieczeństwo pojawia się wówczas,

gdy z autentycznej prowokacji artystycznej pozostają tylko formalne chwyty, a tak to często wygląda dzisiaj. [...] Zawsze byłem przeciwnikiem dosłowności. Chyba to jest najbardziej znaczącą cechą mojej postawy twórczej. [...] Sztuka nie powinna opowiadać, winna być natomiast inspiracją, czy nawet prowokacją, winna zmuszać do przemyśleń, wywoływać pewne stany emocjonalne. [...] nie ma gotowego Kołacza. [...] Za każdym razem chodzi mi o osiągnięcie pewnej głębi, która wciąga widza. Nie treścią, lecz całym klimatem, który stworzyłem. Ja nie wiem, jaki będę jutro. [...] O tym, kim jestem jako artysta, ale także jako człowiek, zdecydowało w dużej mierze to, co przeżyłem i czego doświadczyłem w kraju, a sztuka polska niewątpliwie ukształtowała moją wrażliwość. Myślę, że to jest w jakiejś mierze moim atutem, bo moja biografia emigranta sprawia, iż operując językiem uniwersalnym, jakim jest asemantyczny język sztuki, jestem trochę „inny” i ta „inność”, odmienność widzenia pewnych spraw, rzeczy i zjawisk, jest dla ludzi otwartych, ciekawych świata, wykraczających poza utrwalone stereotypy postrzegania, czymś interesującym i – mam nadzieję – inspirującym.

Współorganizator wystawy:
OŚRODEK KULTURY I SZTUKI we WROCŁAWIU
50-101 Wrocław, Rynek-Ratusz 24
Tel. 071/344-28-64; Fax 071/344-28-65, www.okis.pl; e-mail: okis@okis.pl

Obiekt Tygodnia

Wyszukiwarka

Newsletter

Partnerzy