Stała wystawa „Broń europejska i wschodnia” została zdemontowana w związku z przeniesieniem części eksponatów na wystawę jubileuszową 100 - lecia muzeum pt. „Najcenniejsze zabytki Muzeum Narodowego w Kielcach”. Uzbrojenie prezentowane jest tam wraz z zabytkami z poszczególnych działów, w salach podzielonych okresami historycznymi.
Zastępcza wystawa uzbrojenia pokazuje zasoby magazynowe Działu Historii oraz zbiór broni ofiarowany muzeum przez kolekcjonerów Irenę i Mariana Ney-Bigo z Los Angeles, potomków kielczan - gen. Juliusza Zulaufa i płk. Jana Bigo. W zespole tym przeważa broń z okresu międzywojennego, polskie szable wz. 21/22 z warsztatu G. Borowskiego w Warszawie,tzw. „ludwikówki’ – szable wz. 34 z Huty Ludwików w Kielcach, pistolet VIS wz. 35 oraz karabiny i karabinki Mauser, które wraz z bagnetami produkowano w latach 30. XX w. w Fabryce Broni „Perkun” w Radomiu. W kolekcji tej znajdują się również pojedyncze egzemplarze broni dawnej:-karabela turecka z XVII w., polska szabla z oprawą rękojeści typu węgierskiego, ok. 1770, polska szabla paradna z rękojeścią karabelową, ok. 1860-70 oraz najcenniejszy eksponat - hełm husarski „kapalin”. pokazany na wystawie jubileuszowej. W darze kolekcjonerów trafiły do muzeum szable europejskie: pruska szabla kawaleryjska z 1896, szable francuskie lekkiej kawalerii M.1822 i rosyjska szabla typu szaszka, z końca XIX w.
   Broń biała z zasobu magazynowego została rozmieszczona wg  krajów pochodzenia. Spośród polskiej prezentowana jest karabela oraz pokrowiec do karabeli z 2. poł. XIX w. przeważają jednak popularne szable wz. 1917, wz. 1921/22, szabla oficera marynarki wz. 1927, wz. 34 oraz przykład szabli współczesnej wz. 76. Z broni białej rosyjskiej najstarszymi eksponatami są tasak piechoty z ok. 1762 z monogramem Katarzyny II na zastawie płaza i pałasz oficerski grenadierów gwardii z 2. poł. XVIII, sztylet z ok. 1810 oraz kilka przykładów szabel z 1. poł. XIX w. :szable lekkiej kawalerii M. 1826, oficera piechoty M. 1826, szabla artyleryjska M. 1829, szabla oficerska M. 1863 także szaszki kozackie z XIX i XX w. Przykłady dawnej broni europejskiej to włoskie schiavony
z XVI/XVII w. austriacki pałasz jazdy z 1679 i duża grupa szpad i szabel pruskich, austriackich, niemieckich z XIX w. m.in. pruskie: szpady oficera piechoty ok. 1800 i 1830, szabla oficera fizylierów, XVIII/XIX w., szable kawaleryjskie M. 1811, M. 1871, artyleryjska, gwardii pruskiej. Wśród broni austriackiej: szpada oficera marynarki M. 1850 i 1870, niemiecka szpada paradna z 1880. Broń palną pokazano na wystawie w dwóch grupach: pistolety i strzelby, spośród pistoletów francuski pistolet kapiszonowy z XVIII w. belgijskie kapiszonowe i skałkowy z XIX w.
rosyjski pistolet skałkowy, Tuła(?), XVIII/XIX w. W grupie strzelb znajdziemy: dubeltówkę kapiszonową, 2. poł. XIX w. belgijskie strzelby kapiszonowe z XIX w. oraz karabin skałkowy piechoty pruskiej, wz. 1720.  
Z kolekcji uzbrojenia wschodniego pokazano XVII-wieczne szable tureckie z głowniami perskimi, szablę w oprawie tureckiej z głownią europejską, szablę typu kilidż i pala janczarów tureckich oraz turecki nóż myśliwski zdobiony w sceny polowań, bogato zdobione kamieniami jatagany, kaukaskie kindżały kama, perskie szyszaki kulah – khud oraz miecz z XVIII/XIX w.,
indyjską tarczę dhal i talwary z XIX w. oraz japońskie miecze wakizaschi z XVIII w., han dachi z XIX w i katana z XX w.