W wykuszu możemy oglądać niewielki „Pejzaż włoski” Henryka Siemiradzkiego oraz obraz Jadwigi Janczewskiej (szwagierki pisarza) ”Widok z okna salonu na taras i park w Oblęgorku”. Tabliczka dedykacyjna - „Żytomierzanie Henrykowi Sienkiewiczowi” informuje, że wiszący tu obraz Włodzimierza Nałęcza „Skała Czackiego nad Dniestrem” jest darem jubileuszowym.

W pobliżu kaflowego pieca dar jubileuszowy kolejarzy - alegoria, rysunek Feliksa Nowakowskiego -przedstawia pisarza na
Wawelu opartego o grobowiec królewski. Po jego drugiej stronie autoportret Jadwigi Janczewskiej - siostry pierwszej żony, która po jej śmierci stała się jego najlepszą przyjaciółką i wysoko cenionym doradcą. Dlatego w listach do szwagierki znajdziemy niezwykle interesujące szczegóły z życia prywatnego pisarza, jego podróży oraz informacje o twórczości.
Obraz zatytułowany „Cyganeria” Konstantego Mańkowskiego przedstawia wnętrze włoskiej gospody, gdzie możemy
rozpoznać siedzących artystów: przede wszystkim Sienkiewicza, Wyczółkowskiego i Siemiradzkiego oraz autora akwareli, słuchających śpiewu niewidomej Włoszki.
W przeciwnym rogu salonu szkic ołówkowy Jana Styki do „Quo vadis” przedstawiający Winicjusza i Chilona . Zaś na nim
ilustracja do noweli „Pójdźmy za nim”, która poprzedzała napisanie epopei chrześcijańskiej. Nad czarnym sepetem obraz Stanisława Kaczora-Batowskiego „Droga do Wodoktów” ilustrujący jedną z ostatnich scen „Potopu”.

Nad mahoniowym sekretarzykiem wisi dar od jubilerów warszawskich - poczet królów
polskich przekazany pisarzowi podczas obchodów jubileuszowych (24 medale odciśnięte na czterech srebrnych blachach, głowy królewskie są pozłacane).
Rzeźbiona i malowana skrzynia przyjechała do Oblęgorka z Kazimierzy Wielkiej. Pracownicy cukrowni „Łubna” przysłali ją pisarzowi w dowód uznania i umieścili na niej taką łacińską dedykację, która w dowolnym tłumaczeniu brzmi - „Niech życie Twoje zawsze słodkie będzie, dziełom Twoim równe”.
Na stoliku do kart (upodobania pisarza do gry w winta i preferansa były powszechnie znane) stoi pamiątka przywieziona w 1888 r. z Hiszpanii. Jest to sepet inkrustowany kością słoniową, którą zdobią rysunki wykonane czarnym tuszem.Ten ciekawy mebelek składa się z drzwiczek, za którymi mieści się wiele szufladek i szufladeczek przeznaczonych do przechowywania listów i cennych drobiazgów

Na tle okna ustawiono wykonaną w brązie kopię rzeźby „Byk Farnezyjski”- dar
jubileuszowy neapolitańskiej firmy wydawniczej - stanowi dowód na to,
jak ogromny sukces we Włoszech odniosło tłumaczenie „Quo vadis”.