Z Oblęgorkiem związał pisarza "dar narodowy" w postaci majątku ziemskiego, który Henryk Sienkiewicz otrzymał w 1900 roku z okazji 25-lecia pracy pisarskiej. Po śmierci autora "Krzyżaków" dom i ziemię odziedziczyły dzieci- Jadwiga Korniłowicz i Henryk Józef, który zamieszkał tu na stałe. Dzięki ich darowiźnie w 1958 r. XIX-wieczny, pięknie położony eklektyczny pałacyk, zaprojektowany specjalnie dla pisarza przez architekta Hugona Kuderę stał się siedzibą muzeum. Ekspozycja to wierne odtworzenie wnętrz pałacyku z czasów, kiedy mieszkał w nim pisarz (1902-1914). Zobaczyć tu można gabinet, salon, jadalnię, palarnię i sypialnię pisarza. Wyposażenie stanowią oryginalne meble, obrazy, rzeźby, tkaniny i część księgozbioru Sienkiewicza. Na piętrze zorganizowana jest wystawa biograficzno-literacka poświęcona patronowi muzeum. Do najcenniejszych zbiorów należą rękopisy, listy, pamiątki jubileuszowe, albumy i adresy kunsztownie zdobione przesyłane w dowód uznania i czci. Walorem naszej ekspozycji jest jej autentyzm i przedmioty bezpośrednio związane z Sienkiewiczem.

    Pałacyk otacza rozległy park, którego niewątpliwą ozdobą są ogromne stare dęby, lipy, platany. Do muzeum dochodzi się piękną aleją lipową zasadzoną w czterech rzędach.

    Muzeum Henryka Sienkiewicza jest placówką wyjątkowo aktywną oprócz przyjmowania dużej ilości wycieczek i turystów indywidualnych organizujemy wystawy czasowe, spotkania autorskie, sesje naukowe i koncerty. Tradycją muzealną stało się śledzenie losów kolejnych ekranizacji powieści pisarza. W placówce tej prezentowane były stroje z filmów i odbywały się spotkania z ich reżyserami. Od 1998 r. w pałacyku Sienkiewicza odbywają się koncerty, cieszące się dużym powodzeniem wśród społeczności lokalnej i nie tylko. Imprezą cykliczną stały się "Wieczory u Pana Henryka" wspierane przez gminę Strawczyn. Muzeum to ośrodek wiedzy o polskim nobliście. W związku z tym w Oblęgorku odbywają się sesje naukowe z udziałem pracowników merytorycznych, którzy referaty na temat życia i twórczości Henryka Sienkiewicza prezentują w wielu miejscach w Polsce. Na życzenia nauczycieli szkół prowadzone są lekcje muzealne. Ambicją kierownictwa jest, aby muzeum przyciągało artystów i ludzi kultury, którzy uznaliby dom Sienkiewicza za miejsce pracy twórczej. W placówce promuje się młode talenty w dziedzinie plastyki (Artur Gołębiowski), fotografii (Mateusz Manikowski), pianistyki (Anna Rocławska), śpiewu (tenor Andrzej Wisniewski).

    Całą działalność realizuje w sumie skromna grupa pracowników muzeum, czyli trzech pracowników merytorycznych na czele z kierownikiem muzeum. W te poczynania włączani są także pozostali pracownicy. Z pięciu osób składa się grupa opiekunów zbiorów (trzy pośród nich mają uprawnienia przewodnickie, jedna oprowadza w języku angielskim). Prace pielęgnacyjne w parku prowadzą dwaj rzemieślnicy, niezastąpieni przy technicznej obsłudze wystaw. Straż muzealna składa się z siedmiu osób.