Z tej racji przypominamy życiorys znanego artysty, czynnego zawodowo od 30 lat. Urodził się 20 grudnia 1942 r. w Warszawie. Malarstwo studiował również w Warszawie na Akademii Sztuk Pięknych u prof. Aleksandra Kobzdeja. Dyplom z wyróżnieniem otrzymał w roku 1969. Wkrótce zaangażował się w nowatorskie poczynania młodych artystów, współtworzył GRUPĘ AUT a następnie zainicjował ruch o nazwie O POPRAWĘ. Należeli do niego w latach 70. ambitni absolwenci warszawskiej akademii z Łukaszem Karolakiem czy Ewą Kuryluk.

Postulowani oni podobnie, jak Antoni Fałat odświeżenie języka malarskiego. Ich sztandarowym hasłem było: „polska figuracja, polski styl, polska egzotyka”.

    Swoje credo artystyczne sformułował w roku 1972, stwierdzając, że „obraz jest to podział płaszczyzny, powodujący wyodrębnienie z niej form, egzystujących w rzeczywistości trójwymiarowej, (…) ich świadome wzajemne zestawienie (…) powoduje u odbiorcy (…) określony stan emocji (…)”. Sam upodobał sobie jedną „formę” postać ludzką, zazwyczaj namalowaną płaską plamą, upozowaną, przeważnie umieszczoną na osi obrazu, ujętą frontalnie, reprezentacyjnie. Podobnie postępuje komponujące sceny wielopostaciowe. Najczęściej maluje osoby prywatne, rzadziej postacie historyczne. Inspiracje dla swych przedstawień malarz czerpał głównie ze starych fotografii. Był to materiał wyjściowy do jego własnych wizji malarskich. Z czasem malarz zaczął sam opracowywać i przygotowywać scenerie i wówczas, w których fascynujące go postacie odgrywały wyznaczone role. Około roku 1985 prawie całkowicie skupił się na kreowaniu nieco teatralnie zaaranżowanych sytuacji. Pełnią one funkcję „modeli” przyszłych obrazów, a ich fotograficzne rejestracje stanowią rodzaje notatek, szkiców do kompozycji malarskich. Ważną role spełniają metaforyczne tytuły dzieł, kierując nasze skojarzenia w odpowiednią stronę. Zasadniczymi cechami malarstwa Fałata są: znakomita skrótowość, upodobanie do dużej palmy i do kontrastowania jej z drobnym detalem, wąska gama barw przygaszonych, a także skłonność do powoływania symboli …

    W 1992 roku otworzył Europejską Akademię Sztuk w Warszawie. W latach 1992-1996 był członkiem Rady Kultury przy Prezydencie RP. W 1997 r. otrzymał „Medal Komisji Edukacji Narodowej” za szczególne zasługi dla oświaty i wychowania. Uprawia malarstwo, rysunek, grafikę użytkową i tkaninę artystyczną. Jego dzieła wystawiane są w kraju i za granicą. Uczestniczył w 90 wystawach zbiorowych, miał 34 wystawy indywidualne.